[ و او را از ایمان پرسیدند ، فرمود : ] ایمان ، شناختن به دل است و اقرار به زبان و با اندامها بردن فرمان . [نهج البلاغه]

همینطور که داشت لبخند می زد ، دیدم از گوشه چشماش داره اشک می ریزه.
گفتم چه ته رفیق؟.... گفت : با اینهمه گناه که کردیم ، باز باهامون اینقدر مهربونه ،اگه خوب بودیم چیکار می کرد؟

 

 

 



مهدی صفی یاری ::: شنبه 90/4/4::: ساعت 1:37 عصر نظرات دیگران: نظر